Lieve schat,

Ik merk dat ik me aan je vastklamp.

Dat ik elk moment grijp om je te knuffelen, te zoenen en je te doen lachen. Om je geur zoveel mogelijk op te slaan en duizenden mentale foto’s daarbij.

Nog 2 weken nu, het komt me wat angstaanjagend dichtbij.

En ah, wat moet er plots nog zoveel gebeuren!

Het geregel met de crèche en het werk loopt wat stroef. Je hebt nog een rugzak nodig, een extra slaapzak en een foto album. Je drinkt nog steeds niet goed van een flesje en ik wil je nog zoveel groentjes laten proeven! Formulieren moeten worden ingevuld aan de lopende band en ik heb er hoe langer, hoe minder zin in allemaal.

Ondertussen spring jij met grote sprongen vooruit en kun je plots zoveel meer. Het doet me beseffen dat ik dit zo hard zal missen…

Maar het moet en het zal en het zal zo zijn. En op langere termijn zullen we er allebei beter uit komen.

En het besef dat, wat er ook gebeurt, jij altijd mijn dochter zal zijn, stelt me gerust…

Bedankt om mij een beter persoon te maken, ik hou van jou.

Liefs,

Mama.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *