Waar ik vandaan kom, is carnaval maar een marginale boel, maar waar Tom vandaan komt, ben jij de marginale als je niet meedoet met carnaval!

Dus ga ik al 5 jaar elk jaar naar de stoet gaan kijken in Heist-aan-zee.

(Aja, want zegt nooit tegen een heistenaar dat hij van Knokke is hoor! #uwezegewaarschuwd)

Het eerste jaar vond ik het nog steeds een marginale boel hoor, maar hoe meer mensen je er kent en hoe vaker je gaat (want dan kun je vergelijken), hoe leuker het wordt! Ik vind het ondertussen zo leuk om te zien, dat ik me dit jaar laten overhalen heb om volgend jaar eens mee te lopen! (Jaja, Olivia, ik kom echt mee volgend jaar ­čśë )

img_1013

Maar dit jaar moest ik hiervoor voor het eerst mijn kleine meid achterlaten!

3-4 uur lang in de kou staan, met enorm luide ‘boenkeboenke‘ muziek, is toch nog niet echt voor een baby van 5 maanden h├ę. Dat zou echt ego├»stisch geweest zijn van ons!

Dus ging ze voor het eerst een dagje naar Oma…

Ik zei vroeger altijd dat ik nog steeds een ‘normaal’ leven zou leiden als ik moeder werd en dat ik mijn kinderen wel zou kunnen achter laten om zelf wat sociaal te kunnen zijn, want ‘elke dag thuis zitten is toch niets voor mij!‘. Ahum.

De avond ervoor kreeg ik bijna een paniekaanval, alsof ik mijn kleine meid wat aandeed! Tom zag die al van mijlenver aankomen en hield me tegen voor ik echt panikeerde. ‘Ze zal zo verwend worden bij Oma! En jij gaat er deugd van hebben van eens wat anders te doen.’ Ok, dan.

Uiteindelijk viel het allemaal best mee hoor, we brachten haar naar Oma in Oostende, dan nog terugkeren en eten en ‘haastje haastje‘ naar de stoet. Op een overvolle tram. Waar Tom niet meer bij kon. Haha! (Hij reed uiteindelijk naar een van de uithoeken van Heist met de auto en kwam te voet achter.)

Maar daar stond ik dus, zonder mijn dochter en zonder mijn vangnet.

Alleen op weg naar de stoet. Ik heb me nog nooit zo gejaagd gevoeld! Precies of ik nooit op tijd bij Clara terug zou geraken als ik niet op tijd bij de stoet was! Nuja, het bleek een heel erg leuke middag te worden en tegen dat we weer in Oostende stonden, had Clara waarschijnlijk niet eens door dat ze bij Oma was en niet bij Mama. (Naar ’t schijnt sliep ze bijna de hele dag! Goed zo meisje! Al was ze dan wel wakker tot middernacht, zucht.)

img_1006

Clara op stap met Nonkel Maxim en Tante Laura!

Op ‘vettige dinsdag’ doen ze in Heist nog een avondstoet, met lichtjes!

En Clara is zo’n fan van lichtjes, dat we overwogen om samen met haar nog eens te gaan.

Wat een voorbereiding zeg! Clara heeft ’s middags echt geen routine, dus het was afwachten of ze zou willen slapen om 11u en dan nog eens om 16u-17u om dan uitgeslapen naar de lichtjes te gaan kijken. Spannend!

Ze is nog nooit zo voorbeeldig geweest! 2x zonder morren in haar bed, en echt een serieuze tuk doen, dat had ik nu ook weer niet verwacht!

Dus gingen wij op dinsdagavond, helemaal ingepakt met Clara in de draagzak op weg naar de stoet! We waren de auto nog niet uit, of er passeerde al een kar, en Clara trok haar mooie grote ogen open, verwonderd kijkend naar de lichtjes. Yes! Dat wordt een succes!

Dus, Clara in de draagzaak, met haar ‘berenpak’ aan, een muts op haar hoofd en haar oorbeschermers aan (ja, die maken ze dus ook voor baby’s h├ę!)

En wat was ze braaf! Elk moment van de dag (als ze wakker was) was ze aan het kirren en tetteren en roepen, maar toen de eerste lichtjes er aan kwamen, zweeg ze!

Za-lig!

img_1097

Powernapje!

Halverwege de stoet deed ze nog even een powernap, en dan hup, weer verder kijken!

We zijn nu al benieuwd naar hoe ze’t volgend jaar zal doen!

Clara’s oorbeschermers kun je hier kopen!


1 reactie

Een dag in het leven… – Luiergeur en Maneschijn · 15 februari 2018 op 13:22

[…] zoals op het kerstfeestje bij mijn vader, of een hele avond kijken en lachen zoals toen we naar de carnaval avondstoet gingen […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *