… van een 5 maandertje.

Of is moet ik nu zeggen dat ze pas 4 maanden is? Hmmm, verwarrend. #premiebaby

Ik dacht dus vóór ik mama werd dat ik wel wist hoe je voor een baby moet zorgen.

Akkoord, ik weet hoe je een pamper ververst, ik weet hoe je een baby kan troosten, wat ze eten, hoe te spelen, noem maar op. Naïef van mezelf hé, ik weet het…

Er komt zoveel meer kijken bij 24/7 voor een baby zorgen, dan wanneer je eens babysit speelt! Wist ik veel! Dat je de luiers die ververst bijvoorbeeld ook zou gaan tellen (om te weten of ze wel genoeg drinkt) of dat een baby al eens om het uur durft honger te krijgen, of dat ze de ene dag een bepaald spelletje wel leuk vinden en de volgende dag niet meer.

In het begin wist ik echt niet wat te doen met mijn dag.

NIETS maar dan ook echt niets was elke dag hetzelfde voor Clara. De ene dag werd ze om 7 uur wakker, de andere dag om 10 uur. De ene dag dronk ze 9 keer, de volgende 14 keer. Probeer daar maar eens een planning op te maken! Mijn doel de eerste weken was om te ‘leren’ douchen. Ik vond daar dus echt geen tijd voor hé!

Ondertussen heeft Clara al wat haar draai gevonden en heeft ze zowaar een ochtendritueel. Lekker handig!

Om 8u40 (raar uur hé) wordt ze knorrend wakker, haal ik haar uit haar slaapzak en leg ze nog even bij mij in bed. (Ik ben niet zo’n ochtendmens en heb even tijd nodig om wakker te worden 😉 ) Tot ongeveer 9 en half ligt ze stampend, armen zwaaiend en luid kirrend naast mij. Daar word je meteen vrolijk van! Dan komen we naar beneden, speelt ze wat in haar park, op de speelmat of in haar relax en heeft mama tijd om te ontbijten (meestal toch). Tegen 10u30 ongeveer krijgt ze honger, en al drinkend valt ze in slaap. Dus tegen 11u ligt ze terug in haar bed en heb ik tijd om mezelf te douchen, lunch klaar te maken, wat was te doen, enz.

Maar dan komt het.

Er is echt geen uur op te plakken van hoe lang ze zal slapen! Soms slaapt ze een half uur, soms slaapt ze 3 uur en half, dus meestal spring ik snel in de douche en wanneer ik aangekleed ben moet ik keuzes beginnen maken. Ga ik nu eerst strijken of eerst lunch maken? Want dat moet allebei gebeuren, maar wat is er dringender?

Op goeie dagen kan ik rustig douchen, lunchen, was doen, strijken, eens op mijn gemak naar de wc gaan (eindelijk!) en af en toe eens iets schrijven. Maar op slechte dagen hoor ik haar al wakker worden als ik net uit de douche stap, en dan blijft al het werk liggen voor de volgende dag. (en dan maar hopen dat het de volgende dag wel lukt!)

Ik vraag mij echt af hoe we dat zullen bolwerken als ik weer ga werken!

Als ze echt wakker is, dan kleed ik haar aan en proberen we buitenshuis een activiteit te doen. Gewoon, om eens buiten geweest te zijn. Meestal is dat gewoon een wandeling maken en slaapt Clara nog wat in haar wandelwagen, maar dan heeft de mama het toch maar weer gehad hé. #allesdamegetenemmeget(voor de niet-West-Vlamingen; Dat nemen ze ons niet meer af!)

(In het weekend gaat papa graag mee, pokémons vangen hé! #pokemongo #geekparents)

Tegen een uur of 6 gaan we dan weer huiswaarts, want tegen dan komt de papa thuis.

Terwijl papa eten klaarmaakt (ja, ik heb een vent die beter kan koken dan mij, luxebeest! #preach!), maak ik Clara al weer klaar voor haar bed en proberen we haar toch tussen 8 en 9 te slapen te krijgen.

Maar zo gemakkelijk als ze ’s middags inslaapt, zo moeilijk slaapt ze ’s avonds in!

Soms hoef ik haar gewoon aan mijn borst te leggen en valt ze in slaap en dat is het dan. #maneschijn

Maar soms kan ze blijven huilen en schreeuwen tot middernacht! Tom en ik komen overeen dat we haar niet ‘laten huilen’, maar dat we haar steeds laten voelen dat we er zijn voor haar. Ze is mentaal pas 4 maanden oud, maar volgens mij snapt ze dat soms al! Soms huilt ze en schreeuwt ze, je kan proberen wat je wil, niets helpt!

Tot je de kamer uitstapt.

ECHT niet gezeverd. Het moment dat je in de gang komt met haar, stopt ze met huilen en kan er een lachje vanaf. ‘LAP, het is zo’n avond.‘ Dan zit er voor ons even niets anders op dan ofwel de hele avond in de slaapkamer vast te zitten met een huilend kind, ofwel toe te geven en haar nog even mee te nemen naar beneden tot ze daar moe genoeg wordt en wij samen met haar in bed kruipen. #luiergeur

Yeah well, zolang ik thuis ben, zal ik maar genoegen nemen met het beetje routine die we hebben in de ochtend…

Ps. Soms proberen we ook ’s avonds buiten te komen met haar, maar dan is het ook niet te voorspellen hoe ze zal zijn. Een hele avond huilen zoals op het kerstfeestje bij mijn vader, of een hele avond kijken en lachen zoals toen we naar de carnaval avondstoet gingen kijken.

 

Herkennen jullie dit ook, het gebrek aan routine en voorspelbaarheid bij een kleine baby? Of ben ik daar alleen in en hebben jullie keigoeie tips voor mij?


1 reactie

Clara en de lichtjes. – Luiergeur en Maneschijn · 15 februari 2018 op 13:13

[…] een voorbereiding zeg! Clara heeft ’s middags echt geen routine, dus het was afwachten of ze zou willen slapen om 11u en dan nog eens om 16u-17u om dan uitgeslapen […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *