Borstvoeding is voor mij altijd vanzelfsprekend geweest.

Sowieso dat ik het zou geven, ‘dat is toch doodnormaal‘?

Zeer zeker dat het normaal is, en ook het gezondst dat er is, daar ben ik sterk van overtuigd. En al helemaal als je een prematuurtje hebt.

Maar vanzelfsprekend is het absoluut niet.
Ik zou nooit een andere mama veroordelen omdat zij een andere keuze maakte of dat het bij haar niet lukte of niet haar ding was.

Wij zijn dan ook aan ons avontuur begonnen met ‘elke dag, is een gewonnen dag‘. Al geef ik maar een week borstvoeding, dan hebben we dat toch mooi een week gedaan. Maar ondertussen hebben we mijn doel van 6 maanden al overschreden en eerlijk gezegd gaat het nog steeds supervlot. Ik krijg het gevoel dat ik geen reden heb om te stoppen, alleen maar redenen om te blijven doorgaan.

Zonet zei Tom dat hij vond dat ik wat ‘vegetarisch‘ begin te worden.
Ik weet meteen wat hij bedoelt. Het type mensen die iets doen waar zij van overtuigd zijn, al goed en wel, maar om dan hun mening overal en aan iedereen kenbaar te gaan maken, daar zijn wij niet echt aan. Dat wordt ons iets te religieus. (Sorry vegetariërs/vegans! #sorrynotsorry)

Hij heeft gelijk.
Borstvoeding heeft heel veel voordelen, maar ik begin het toch iets te veel te prediken. Het heeft echt ook wel nadelen, vooral in onze huidige samenleving.

Zo kan ik nooit een nachtje doorslapen. Dat is al zo’n 9 maanden geleden denk ik, want Tom kan dit niet overnemen voor me.

Zo is het moeilijk voor me om de zorg eens over te dragen aan een ander, terwijl ik net heel hard nood heb aan ook eens een avondje vrijaf. (Al voel ik mezelf direct schuldig als ik dit denk en was ik voor ik mama werd diegene die andere mama’s vertelde dat dit doodnormaal is.)

Zo kan Tom nog steeds niet eens een hele dag voor ZIJN dochter zorgen, wat egoïstisch van me!

Zo moet ik nog steeds kolven als een van deze bovenstaande wel zou lukken, en dan kun je zowel ‘live‘ geven, toch?! Wat een gedoe toch dat kolven!

Ik denk dat het tijd wordt.

Dat ik toch maar eens ga spreken met de dokter over welke melk we haar het beste kunnen geven.

En hopelijk kan ik mij er snel overzetten.

Zodat wij nog eens volledige gek kunnen uitgaan, dansen en een goeie cocktail drinken (dat is echt al 18 maanden geleden geloof ik!).
Stiekem kijk ik er al naar uit.

Net op tijd voor de zomer!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *